سازه های فولادی از فولاد به عنوان چارچوب اسکلتی خود استفاده می کنند و یک سیستم تحمل بار را از طریق روش هایی مانند جوشکاری و پیچ و مهره ایجاد می کنند. مزایای کلیدی آنها در استحکام بالا، وزن سبک، مقاومت عالی در برابر لرزه و چرخه ساخت و ساز کوتاه است. دقت پردازش فولاد می تواند به 0.1 میلی متر برسد و امکان تحقق دقیق اشکال معماری پیچیده را فراهم می کند.
طراحی سازه های فولادی مدرن اغلب اجزای مدولار را در خود جای می دهد، عملی که نه تنها پایداری سازه را تضمین می کند، بلکه نگهداری و گسترش آینده را نیز تسهیل می کند. سطوح مواد میتوانند تحت درمانهای ضد خوردگی قرار گیرند تا عمر مفید آنها افزایش یابد و در نتیجه نیازهای خاص محیطهای صنعتی مانند کارخانههای تولیدی را برآورده کنند.
